Waardering en kritiek voor erfgoedbeleid

Het gemeentebestuur van Ridderkerk oogst veel waardering met het erfgoedbeleid. Dat bleek vorige week ook weer tijdens de (online) bijeenkomst over de cultuurhistorische waardenkaarten, die de basis vormen voor de aanwijzing van 22 nieuwe gemeentemonumenten. Er is echter ook kritiek over het niet proactief acteren, waardoor slopers hun gang konden gang.
Vooral in Slikkerveer zijn er bewoners die verontwaardigd zijn over het niet tijdig beschermen van de oude fabrieksgebouwen van Smit Slikkerveer. Alle bebouwing van de voormalige trots van Slikkerveer is inmiddels tot puin verworden. Een monumentale status voor de fabriekshallen had dit volgens bewoners kunnen voorkomen. “Dan was het ook onmogelijk gemaakt dat hier een distributiecentrum kon komen. Met een beschermde status had er herbestemd kunnen worden” is de overtuiging van Jan Hakemulder, één van de bewoners die vorige week aan de online bijeenkomst deelnam.

Wethouder Peter Meij, die het erfgoedbeleid in zijn portefeuille heeft, begrijpt de pijn die gevoeld wordt. Zeker nu er sprake is van een door velen ongewenste ontwikkeling. “Het is niet te voorkomen dat we soms achter de feiten aanlopen. De dynamiek in onze regio is groot en dat kun je niet allemaal voor zijn. We hebben het voor dit terrein geprobeerd, maar de  economische belangen prevaleren” reageert de wethouder op de verwijten.

De gemeente Ridderkerk begon acht jaar geleden met het serieuzer invullen van het erfgoedbeleid. De Stichting Dorp, Stad en Land kreeg opdracht om de cultuurhistorische waarde van bouwkundige objecten in kaart te brengen. Dit resulteerde in 2016 in de Cultuurhistorische Waardenkaart van het Centrum van Ridderkerk en kreeg in 2017 een vervolg met de waardenkaart voor de Ridderkerkse woongebieden. Het concept voor de Cultuurhistorische Waardenkaart voor het buitengebied kwam eind 2020 gereed en wordt naar verwachting dit jaar voor de voorjaarsvakantie officieel vastgesteld. Het kan mogelijk veertien nieuwe gemeentelijke momenten opleveren. De betreffende panden lijken bij niemand ter discussie te staan. Mogelijk komen alleen de eigenaren in verweer vanwege de beperkingen die dit geeft. Tijdens de online avond van vorige week ging het voornamelijk over historische objecten die over het hoofd zijn gezien. Hakemulder haalde de “Eifel-elektriciteitsmasten” aan die Ridderkerk dreigt te verliezen. “Masten die in 1946 zijn gebouwd met klinknagels. Ze worden nu gesloopt en ze zijn allemaal weg als we niet snel zijn.”

Verbazing is er ook dat de nog overgebleven scheepskranen buiten beschouwing zijn gebleven. Overblijfselen van de rijke scheepsbouwhistorie van Ridderkerk zijn nu alleen een torenkraan op het voormalige terrein van Gusto en de laatste kraan van Boele naast bedrijfsterrein Boelewerf.

Door: BAR Lokale Media, deze week te lezen in De Combinatie.