Troostradio: Zelfbeheersing

De lokale kerken in Ridderkerk bieden in samenwerking met RTV Ridderkerk Troostradio: een korte, gesproken column als bemoediging en troost. Troostradio verbindt inwoners van Ridderkerk in tijden van de coronacrisis.

Troostradio wordt uitgezonden op maandag, woensdag en vrijdag 1x in de ochtend en 1x in de middag in het reclameblok vóór 11 en 18 uur.

Deze keer wordt de bijdrage verzorgd door Ds. Gerard vd Wetering van de Christus is Koning kerk te Slikkerveer. Een overzicht van alle reeds uitgezonden afleveringen is op deze pagina te vinden.

Dit is de laatste aflevering van Troostradio in de doordeweekse corona-periode. Wellicht kan in een eventuele tweede corona-golf een vervolg komen. De bijdragen blijven nog enige tijd te beluisteren via deze site.

Verder zullen voortaan vergelijkbare bijdragen te beluisteren zijn in het programma Avondzang van Peter Gouweloos. Tweewekelijks op zondagavond op Radio Ridderkerk.

Bijdrage Gerard vd Wetering, predikant Christus is Koning kerk beluisteren, vrijdag 26 juni 2020.



Zelfbeheersing

Deze week kreeg ik een vervelende mail vanwege werk dat ik doe voor een commissie. Een beledigende mail. Het raakte mij op een gebied in mijn hart waar ik niet geraakt wilde worden. Mijn eerste gevoel was om deze persoon precies uit te leggen wat er nu echt aan de hand was. Gelukkig heb ik niet in een eerste opwelling gehandeld. Ik kon mezelf beheersen en heb eerst maar eens even contact gezocht met de andere commissieleden.

Zelfbeheersing. We hebben het de afgelopen maanden moeten oefenen en misschien ook wel weer moeten leren. Jezelf beheersen in contacten met mensen, jezelf beheersen bij het onderweg zijn, jezelf beheersen bij het bezoeken van winkels en uitgaansgelegenheden. En we snapten het. We deden het voor elkaar en voor onszelf. En ik hoorde mensen ook de positieve kant ervan belichten: wat een rust, even geen feestjes, even geen gesjouw met de kinderen naar de sportclub, de muziekschool. We kwamen in die periode van zelfbeheersing er achter hoe heel veel dingen ons leven hadden beheerst. Verplichtingen die we waren aangegaan, het grenzenloze genieten van het goede leven, verwachtingen waar we aan moesten voldoen, het onderhouden van talloze relaties en vriendschappen, het onrustige altijd maar bezig moeten zijn.

In de derde eeuw voor Christus ontstond er een beweging die de zelfbeheersing van een mens tot doel verhief. Die beweging heette de Stoa, en de mensen die zich tot die beweging rekenden heetten de stoïcijnen. Hun zelfbeheersing was een kwestie van je verstand en je wil laten heersen over je gevoelens en je passies. Je gevoelens, of ze gevoelens van blijdschap waren of dat het gevoelens van diepe pijn waren, moesten geen invloed op je gedrag hebben. Gevoelens moest je onderdrukken. Het enige wat telde was je best doen, je plicht doen en de wijsheid zoeken. Onaangedaan.

U kunt zich voorstellen dat dit leidde tot koude en kille mensen. Onaangedaan. Zo willen we niet zijn. 

Want een mens heeft gevoelens en wil die uiten. Je wilt je liefde uiten, je wilt gekend worden in je verdriet, je wilt je blijdschap delen, je enthousiasme van de daken schreeuwen. En soms gebeurt dat onbeheerst. Een huilbui, een schreeuw van blijdschap, een warme knuffel.

Dat onbeheerste heeft dus iets positiefs. Tegelijkertijd kan jouw onbeheerstheid anderen schaden. Dat kan op het gebied van boosheid en roddelen over iemand, we zien het op internet waar mensen boos van alles schreeuwen en roepen. Rellen bij demonstraties. Onbeheerstheid op sexueel gebied brengt schade aan mensen, maar ook onbeheerst gedrag als een verslaving schaadt mensen. Het onbeheerste willen consumeren heeft grote schade aan het milieu gebracht.

De zelfbeheersing in de coronaperiode kunnen we nog maar moeilijk opbrengen. We willen weer onbeheerst vrij zijn. Er op uit. We zijn klaar met de opgelegde zelfbeheersing. Geen anderhalve meter meer, geen mondkapjes meer, doen waar we zin in hebben zonder beperkingen. Toch is zelfbeheersing wenselijk. Niet zoals die stoïcijnen dat deden en alle gevoelens uitschakelen. Maar wel met liefde voor elkaar en uit liefde voor onszelf ons blijven oefenen in zelfbeheersing. Zelfbeheersing is niet alleen maar nodig in de coronaperiode. Het is vruchtbaar in alle tijden van ons leven. En als we het niet kunnen mogen we God om hulp vragen. Want niet voor niets is één van de positieve dingen die God in ons leven wil laten groeien: zelfbeheersing en geduld. Daarmee doe je niets of niemand kwaad. Het wordt in de bijbel een vrucht genoemd. Een vrucht om van te genieten!